سروده های ارزشی

این خانه از امروز خزان می­ گردد

غمناک­ ترین جای جهان می­ گردد

این خانه که با عشق چراغان بودَست

تاریک ز داغ کهکشان می­ گردد

هم زخم به سینه­ ی زمین می­ آید

هم داغ نصیب آسمان می­ گردد 

پیشانیِ تاریخ به چین می­ اُفتد

سروِ قد عشق هم، کمان می­ گردد

خورشید زِ خانه­ ی امامت پر زد

با باغ بهشت هم زبان می­ گردد 

حالا که چراغِ این سرا شد خاموش

با اهلِ حرم که مهربان می­ گردد؟

این کوثرِ مهربانِ دنیا، افسوس

در خاک غریبانه نهان می­ گردد 

عمری است پس از رفتن زهرا، شیعه،

دنبالِ مزارِ بی­ نشان می­گردد

قاسم يزداني