سروده های ارزشی

ساحل زيباي چشمت كاش طوفان زا نبود

رودِ چشمت نازنين وابستۀ دريا نبود

چشم آرامت خبر از موج سركش مي­دهد

كاش چشمان قشنگت ابر باران زا نبود

كاش مي­ شد تا غمت قسمت كنيم اي خوب من

تا به دوشَت عالمي غمهاي پابرجا نبود

آبيِ چشم تو مي­ شويد فغان اشك را

كاش اشك درد روي گونه ­ات پيدا نبود

كاش مي­ شد خنده بر صبح لبانت بشكفد

غم هم آغوش شكر ريز لبِ زيبا نبود

كاش مي­ شد در عبور جاده­ اي بي­ انتها

همسفر ردّي ز ما بر سينه صحرا نبود

كاش اين شام سيه تا صبح صادق مي­ دويد

همسفر ردي ز ما بر سينه صحرا نبود

محمد ضیایی